Producenci krajowi
Porady
1. Transport i przechowywanie
- płytki należy przewozić, ustawiając jednostki ładunkowe ściśle obok siebie w jednej warstwie, zawsze w pozycji pionowej, wolne przestrzenie należy zabezpieczyć, uniemożliwiając przesuwanie się ładunku podczas transportu
- płytki należy przechowywać w miejscach suchych, chroniąc je przed zawilgoceniem i zamoczeniem
2. Przed układaniem
- przed zamontowaniem płytek należy sprawdzić całą partię zwracając szczególną uwagę na jakość lica, odcień, wymiar. Sprawdzenia należy dokonać przez porównanie płytek z różnych kartonów. Przed położeniem należy również sprawdzić zakupione opakowania pod względem zgodności kalibru, odcienia oraz dat produkcyjnych.
3. Przygotowanie podłoża
- podłoże musi być równe, nośne i zwarte, jeżeli przy ostukiwaniu zostaną stwierdzone odspojenia -"głuche odgłosy", należy je skuć i wykonać od nowa. Podłoże powinno być oczyszczone z wszystkich zabrudzeń, pozostałości farb, kurzu, substancji tłustych
- w przypadku powierzchni pokrytych np.: tapetą, powłoką z farb olejnych i emulsyjnych należy je usunąć mechanicznie, a wszelkie nierówności należy wyrównać zaprawami wyrównującymi. Na większych powierzchniach wykonać pionowe i poziome nacięcia w celu zmniejszenia powstających podczas wiązania naprężeń
- podłoże należy gruntować emulsjami gruntującymi. Wymagają tego zwłaszcza podłoża gipsowe, gazobetonowe, bloczki typu "suporex"
- jastrychy przed położeniem płytek należy zagruntować i wyrównać np.: zaprawami samopoziomującymi
4. Układanie płytek
- zaprawę należy przygotować ściśle według zaleceń producenta, używając do tego wolnoobrotowej wiertarki z mieszadłem i wykorzystać przed upływem określonego czasu zużycia. Zaprawę należy nakładać na ścianę przy pomocy pacy zębatej o wielkości zębów dostosowanej do wielkości płytek, w możliwie jednym kierunku
- zaprawę jednorazowo rozprowadzać na powierzchni nie większej niż 1m2. Płytki można układać póki zaprawa lepi się do rąk, nadmiar zaprawy należy wyrzucić (nie mieszać z rozrobioną w wiadrze). Grubość kleju nie może przekroczyć 5mm
- stosowanie krzyżyków dystansowych nie jest konieczne, pomaga jednak zachować odpowiednią szerokość spoin
- w przypadku płytek podłogowych można płytkę dobijać młotkiem gumowym. Położenie płytki korygować bezpośrednio po jej położeniu
- przy krawędziach, w rogach, stykach z podłogą wykonać dylatację lub zastosować sznury dylatacyjne
- nie należy wypełniać zaprawą zagłębień w czerepach płytek (np.: zagłębienia w profilach ściennych typu sigma, echo, cygaro)
- należy unikać wypełnienia spoin zaprawą klejową. Zanim klej stwardnieje spomiędzy płytek należy usunąć nadmiar zaprawy i krzyżyki dystansowe
- na tarasach, balkonach, schodach oraz tam gdzie płytki narażone są na wilgoć i mróz należy stosować systemy dylatacji i odprowadzenia wody, nie dopuszczając do gromadzenia się wilgoci
- przed położeniem płytek na ogrzewanym podłożu zaleca się uruchomić ogrzewanie podłogowe i stopniowo zwiększać jego temperaturę aż do maksymalnej, po czym wyłączyć ogrzewanie na 24h przed rozpoczęciem prac. Ponowne włączenie ogrzewania może nastąpić najwcześniej po 28 dniach po położeniu okładziny
5. Fugowanie
- do spoinowania należy przystąpić po upływie czasu określonego w instrukcji materiału użytego do mocowania płytek
- fugę należy nakładać gumową packą wciskając zaprawę w przestrzenie między płytkami (najpierw prostopadle do krawędzi, następnie ukośnie)
- po przeschnięciu płytki czyścić często płukaną i odsączaną gąbką. Należy pamiętać, żeby jednorazowo zafugować powierzchnię nie większą niż tą, którą jesteśmy w stanie oczyścić
- przy wysokiej temperaturze i niskiej wilgotności zaleca się lekkie zwilżanie fug gąbką, co zapobiegnie zbyt szybkiemu ich wysychaniu
- wyschnięty nalot usunąć miękką suchą szmatką
6. Dobre rady
- prawidłowo przygotowane podłoże uchroni płytki przed uszkodzeniami
- chłonne podłoża gruntować emulsją gruntującą
- nie należy wyrównywać ścian klejem
- do nakładania kleju na ścianę stosować pacę zębatą o odpowiednim rozmiarze
- po nałożeniu kleju na ścianę należy pilnować jego właściwości klejących
- nie należy mieszać zapraw z innymi materiałami
- maksymalna grubość kleju nie może przekroczyć 5mm
- fugowanie rozpocząć po dwóch dniach od położenia płytek
7. Płytki podłogowe
Najogólniej płytki podłogowe można podzielić na gres, gres szkliwiony oraz terakotę. Gres szkliwiony oraz terakota pokryte są szkliwem. Poniżej podajemy ogólną charakterystykę oraz zastosowanie wybranych klas ścieralności PEI płytek szkliwionych:
Klasa 2 - do stosowania na powierzchniach nie narażonych na działanie materiałów ścierających. Należy chodzić w obuwiu o miękkiej podeszwie lub boso. Można je stosować w łazienkach, sypialniach, pokojach dziennych, gdzie występuje niewielkie natężenie ruchu.
Klasa 3 - do stosowania na powierzchniach narażonych na przypadkowe niewielkie zanieczyszczenia cząstkami ścierającymi. Można chodzić w obuwiu z podeszwami zwykłymi. Zaleca się stosować w pomieszczeniach o umiarkowanym natężeniu ruchu, np.: kuchni, holu, korytarzach, tarasach w budynkach mieszkalnych. Nie chodzić w obuwiu nietypowym, takim jak obuwie podkute.
Klasa 4 - do stosowania na powierzchniach, po których odbywa się ruch normalny z materiałami ścierającymi. Można je stosować w pomieszczeniach handlowych, hotelach, salonach sprzedaży itp.
Klasa 5 - do stosowania na powierzchniach narażonych szczególnie na wzmożony ruch ciągły, gdzie wnoszone są cząstki materiału ścierającego. Odpowiada warunkom bardziej wymagającym, np.: w domach handlowych, sklepach, holach hotelowych itp.
W celu ochrony zewnętrznej warstwy szkliwa na płytkach należy stosować, w wejściach do budynków, wycieraczki chroniące okładziny przed materiałami ścierającymi co w znacznym stopniu przedłuży walory użytkowe i estetyczne tych płytek.
W przypadku gresu i innych płytek nie szkliwionych odpowiednikiem klasy ścieralności PEI jest odporność na ścieranie wgłębne. Również występuje 5 klas odporności i zastosowanie płytek poszczególnych klas jest niemal identyczne, jak w przypadku PEI.
Szczególną uwagę należy zwrócić na gres polerowany. Estetyka podłóg wykonanych z tego rodzaju płytek wymaga odpowiedniej impregnacji. Preparat należy nałożyć na płytki po ułożeniu, przed fugowaniem, po wcześniejszym odkurzeniu powierzchni. Zabieg ten pozwoli na łatwiejsze utrzymanie czystości, uniemożliwi trwałe zabrudzenie płytek oraz zapewni podłodze estetyczny wygląd.
źródło: Ceramika Tubądzin
Import
created © by luksite 2008.
